Wszystko jest w porządkuProjekt “Wszystko jest w porządku” jest próbą odpowiedzi na szereg zjawisk dotykających młodzież, takich jak osamotnienie i kryzys relacji, stresujący i nastawiony na rywalizację pruski system szkolnictwa, czy FOMO - lęk przed wykluczeniem informacyjnym. Nasza propozycja polega na zmotywowaniu młodych osób do pogłębiania relacji międzyludzkich przez wspólnotowe działania artystyczne. Zależy nam na zadbaniu o dobrostan młodego człowieka poprzez celebrowanie chwili, działania rękodzielnicze, doświadczanie, czy zwyczajne bliskie bycie z drugim człowiekiem. Zaprosiliśmy do projektu pierwszą klasę plastyczno-teatralną z pobliskiego liceum w Zespole Szkół nr 31 im. Jana Kilińskiego.
Punktem wyjścia do projektu była nastawiona na uważność i obecność twórczość Mariny Abramović, a konkretnie jej londyński performans “512 godzin” z 2014 roku. Artystka z gości swojej wystawy stworzyła jednocześnie twórców. Zwiedzanie wystawy, a zarazem udział w performansie rozpoczynało się od otrzymania pary słuchawek. Były one wręczane przed wejściem na salę w pokoju, w którym zostawiało się również torby, zegarki i telefony. Wszystkie technologiczne dystraktory oraz cały swój codzienny bagaż.
Chcieliśmy powtórzyć sytuację, którą stworzyła artystka z tak przebodźcowaną dziś młodzieżą licealną. Odeszliśmy jednak od sterylnych wnętrz galerii do natury, której obecności nie doświadczamy w czasie naszej aktywności szkolnej. Zaproponowaliśmy cykl trzech warsztatów:
Pierwszy warsztat polegał na uczestnictwie i obecności. Drugi warsztat był celebracją momentu w połączeniu z tworzeniem własnych kompozycji zapachowych. Trzeci warsztat miał charakter twórczy - młodzież ozdobiła bawełniane materiały, które jej towarzyszyły podczas dwóch pierwszych warsztatów. Powstałe w ten sposób prace powiesiliśmy na patio Fortu Sokolnickiego w postaci zbiorowego dzieła. Potem ponownie zaprosiliśmy osoby uczestniczące w warsztatach na finał projektu. Mogły wtedy zabrać prace do domu i opowiedzieć o swoich doświadczeniach, a także podzielić się obserwacją jak (i czy w ogóle) z perspektywy czasu zauważyły u siebie zmiany w postrzeganiu siebie, uważności i dbałości o swój dobrostan. Podczas całego procesu zatarła się granica między uczestnictwem, a tworzeniem, co również wywodzi się z wizjonerskiej sztuki Mariny Abramović.
Bardzo zależało nam na tym, żeby młodzież mogła być wreszcie potraktowana jak indywidualne osoby, a nie funkcjonować w ramach przypisywanych jej ról społecznych, takich jak uczeń, czy dziecko swoich rodziców. Chcieliśmy dać bezpieczną przestrzeń, w której młode osoby wreszcie "mogły", a nie "musiały" coś robić. Wierzymy, że to działanie może stać się zaczynem do zwiększenia świadomości dobrostanowej młodzieży i impulsem do kontynuowania niektórych technik w szkole, czy to indywidulanie, czy na zasadzie koła zainteresowań.
"Nie idzie mi w szkole, a gdy postoję na tej platformie, a potem pójdę do domu i stanę w swoim pokoju z zamkniętymi oczami, to czuję, że wszystko jest w porządku”,
- tak jak to ujął będący dla nas inspiracją nastoletni uczestnik londyńskiego performansu Abramović.
Dorota Porowska (prowadząca warsztat nr 1) - aktorka, reżyserka, choreografka. W latach 1984-2004 aktorka Ośrodka Praktyk Teatralnych „Gardzienice”. Współtwórczyni Formacji Tańców Labiryntu oraz Stowarzyszenia Teatralnego „Chorea”. Wyreżyserowała spektakle: „Tezeusz w labiryncie” (2004), „Antygona” (2009), "Dziewięć miliardów imion Boga"(2011), "A jednak się kręci" (2015) - spektakl przygotowany na otwarcie planetarium w EC1 w Łodzi. Jest twórczynią choreografii do Rock Opery Teatru Brama (2023). Inicjatorka eksperymentalnego projektu „Rok 2012” (2012), realizowanego przy współudziale studentów białoruskiej szkoły teatralnej. Współtworzyła spektakl "Wszędomni" (2013) realizowany z mieszkańcami ośrodka dla bezdomnych w Łodzi, „Sen nocy letniej” (2015) (reż. Lewicka) stworzony w zakładzie karnym w Opolu Lubelskim. Na lubelskim Festiwalu Tradycji i Awangardy Muzycznej "Kody" w 2015 r. realizowała autorski projekt „Labirynt” we współpracy z awangardowym brazylijsko-japońskim kompozytorem J.H. Yudo. Od lat prowadzi zajęcia na studiach podyplomowych Pedagogiki Teatru Instytutu Kultury Polskiej UW. Współpracuje z eksperymentalnym Inkubatorem Sztuki Curie City. Pracuje w dziale animacji Wolskiego Centrum Kultury.
Anna Ludwicka (prowadząca warsztat nr 3) - artystka grafik, absolwentka Wydziału Sztuki na Uniwersytecie Technologiczno-Humanistycznym w Radomiu w Katedrze Projektowania i Grafiki (dyplom z wyróżnieniem). Wcześniej skończyła studia matematyczne na MIM UW. Uprawia grafikę warsztatową, w szczególności serigrafię, zajmuje się projektowaniem graficznym i ilustracją. Ogromne doświadczenie graficzne zdobyła w różnych wydawnictwach: gazetowym, magazynowym i książkowym. Projektuje oraz ilustruje czasopisma i książki. Bierze udział w wystawach i konkursach artystycznych w Polsce i za granicą. Popularyzuje techniki graficzne i organizuje warsztaty serigrafii/sitodruku dla dzieci i dorosłych.
Agnieszka Saks (prowadząca warsztat nr 2, zespół projektowy ŻDK) - absolwentka Europejskiej Akademii Sztuk Pięknych. Specjalizuje się w grafice warsztatowej i szuka inspiracji w naturze. Posiada wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu warsztatów plastycznych dla wszystkich grup wiekowych. Uczy wielu technik plastycznych: rysunku, malarstwa, grafiki warsztatowej, rzeźby, witrażu. Lubi podkreślać, że jej działalność pedagogiczna i artystyczna to coś więcej niż praca – to jej pasja. Od 2023 r. prowadzi swoją pracownię w Forcie Sokolnickiego, siedzibie Żoliborskiego Domu Kultury
Leszek Nurzyński (zespół projektowy ŻDK) - absolwent dokumentalistyki i varsavianistyki, animator kultury, aktor-amator. Współpracował z Laboratorium Reportażu przy tworzeniu powieści dokumentalnej skompilowanej ze wspomnień bywalców Bazaru Różyckiego. W instytucjach kultury przez wiele lat zajmował się koordynacją wolontariatu i współpracy z organizacjami pozarządowymi. Od 2023 roku pracuje ze społecznością lokalną koordynując Centrum Lokalne Żoliborz - filię ŻDK.
Paulina Gula (zespół projektowy ŻDK) - koordynatorka projektów kulturalnych, animatorka kultury, przewodniczka miejska, pasjonatka dobrego wzornictwa, fotografii i podróży. Zawodowo była związana m.in. z Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku, Fundacją Filmową Se-ma-for oraz Produkcją Filmową Se-ma-for, gdzie organizowała działania w przestrzeni miejskiej, fotospacery, pokazy filmowe, warsztaty, konferencje oraz wystawy. Zajmuje się produkcją krajowych oraz międzynarodowych wydarzeń kulturalnych. Koordynowała polską część wystawy “Animation from East Europe: Creators in Poland, Czech, and Croatia” w Museum of Modern Art, Hayama, a także zdobyła grant i organizowała autorskie warsztaty artystyczne w Vancouver w Kanadzie. Współtworzy projekt StareNowe Rzeczy, który powstał z pasji do polskiego wzornictwa. Od 2023 roku związana z Żoliborskim Domem Kultury - specjalistka do spraw edukacji kulturalnej.
***
Projekt dofinansowany z Funduszu Edukacji Kulturalnej m.st. Warszawy
